We werden wakker met het monotone geluid van een grasmaaier op de achtergrond. Mijn vriend en ik zaten vol spanning in onze tent; we dachten dat de boer, op wiens veld we kampeerden, eraan kwam met zijn tractor om ons weg te sturen. Snel opende ik de rits van de tent en keek naar buiten – maar er was niemand te zien. Tot onze opluchting bleek het “geronk” gewoon het gesnurk te zijn van de twee jongens in de tent naast ons. De zon scheen al prachtig op onze tenten, dus ik besloot op te staan en me klaar te maken voor de voorlaatste etappe van onze tocht. Die dag zouden we richting Houffalize trekken, de grens oversteken, en weer voet op eigen bodem zetten.
Na een kilometer of twee bereikten we eindelijk de grenspaal. Hier kwamen we voor het eerst andere wandelaars tegen die ook de Escapardenne Eislek Trail volgden. Zij waren echter vanuit het officiële begin vertrokken en niet vanuit Clervaux, waardoor ze ons met maar liefst 24 kilometer achterstand hadden ingehaald.
Het laatste stuk naar Houffalize was behoorlijk steil, zoals je op de bovenstaande afbeelding kunt zien. Het waren de laatste loodjes, maar ze voelden zwaarder dan ooit. Toen we eindelijk aankwamen op de bivakplaats, bleek deze al geruime tijd niet meer gebruikt te zijn. Er waren nog wat resten van stenen voor rond het vuur, maar verder was er niet veel te zien. We besloten daarom de plek zelf opnieuw in te richten en onze tenten op te zetten. Vervolgens gingen we even naar het centrum van Houffalize om wat inkopen te doen, aangezien we ondertussen zonder water zaten, en keerden daarna terug naar de bivakplaats.
We sloten de dag af met een prachtig uitzicht over de vallei tijdens de zonsondergang en namen nog enkele foto’s. Hiermee kwamen we op het eindpunt van onze trail, want de volgende dag volgden we niet meer de officiële route; die passeert namelijk niet langs Achouffe. En de brouwerij van La Chouffe, gelegen in Achouffe, was ons einddoel.
Geniet nog even na van deze dag met alle foto’s op een rij:
